กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 180
ซือคงเจิ้นเดินผ่านผืนป่าเขาอันเขียวชอุ่ม ก่อนจะก้าวเข้าสู่ทางเดินหินสีเขียวสายเล็กที่คดเคี้ยว ไม่นานนัก อารามเต๋าอันเงียบสงบแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
ที่นี่คืออารามฉางเซิงนั่นเอง
เมื่อก้าวเข้าสู่อารามเต๋า ราวกับได้หลุดเข้ามาในโลกอันเงียบสงบ มีเพียงเสียงนกร้องเป็นครั้งคราวที่ดังก้องอยู่ในอากาศ
ภายในลานบ้านมีต้นสนและต้นไซปรัสโบราณหลายต้นตั้งตระหง่านอย่างสง่างาม ลำต้นที่แข็งแกร่งราวกับกำลังบอกเล่าเรื่องราวแห่งกาลเวลา
"อ๊าก!" เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น ทำลายบรรยากาศอันงดงามภายในอารามเต๋าจนหมดสิ้น
จวินอู๋ซางวิ่งหนีออกมาจากโถงใหญ่ มือกุมศีรษะพลางวิ่งเตลิดเปิดเปิง โดยมีนักพรตเฒ่าเสวียนชิงที่กำลังเดือดดาล ถือกระบี่วิเศษไล่ตามมาติด ๆ