กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 153
หลังจากเดินผ่านแนวต้นมะพร้าวสูงใหญ่เรียงราย ซูมู่ก็มองเห็นกำแพงเมืองเก่าแก่และแข็งแกร่งตั้งอยู่ไม่ไกล ก้อนหินสีเทาที่ประกอบเป็นกำแพงผ่านกาลเวลามาอย่างยาวนาน บนกำแพงมีทหารสวมเกราะสีเงินจำนวนไม่น้อยกำลังลาดตระเวน ส่วนประตูเมืองขนาดใหญ่สร้างจากไม้เนื้อหนา ยึดตรึงด้วยแถบเหล็กและตะปูเหล็ก
"หัวหน้า ข้างหน้าก็คืออาณาจักรแห่งทะเลแล้วครับ" ทหารหน่วยคุ้มกันที่นำทางกล่าวอย่างนอบน้อม
สำหรับคำเรียกขานที่ฟังดูแปลกประหลาดของเขา ทหารคนอื่น ๆ รวมถึงชาวประมงสองคนนั้นกลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ราวกับเป็นเรื่องสมควรอยู่แล้ว
"เชี่ย!" หยางตงชิงอุทานด้วยความตกใจ ก่อนรีบขยับเข้ามาใกล้ "นายสะกดจิตพวกเขาทั้งหมดตั้งแต่เมื่อไหร่?"