เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 149
แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องพวกนี้ ในเมื่อไม่สามารถจัดการบรมสวรรค์ฉางเซิงภายในความฝันได้ เช่นนั้นก็ทำได้เพียงลงมือจากโลกภายนอก เมื่อคิดได้ดังนั้น ซูมู่ก็ค่อย ๆ ตื่นขึ้นจากความฝัน
หลังตื่นขึ้นมา เขาก็ได้ยินเสียงร้องไห้คร่ำครวญอย่างน่าเวทนาดังแว่วมา
"บรมสวรรค์ฉางเซิง! บรมสวรรค์ฉางเซิง เหตุใดท่านถึงแตกละเอียดเป็นชิ้น ๆ เช่นนี้! ซูมู่! เป็นแก! แกทำลายรูปปั้นบรมสวรรค์ฉางเซิงใช่หรือไม่!"
นักพรตเสวียนชิงร่ำไห้จนแทบขาดใจ เมื่อเห็นซูมู่ตื่นขึ้นมา ดวงตาของเขาก็ฉายแววเคียดแค้นอย่างถึงที่สุด ราวกับมีความแค้นที่ไม่อาจอยู่ร่วมฟ้ากันได้
ฟึ่บ!
กระบี่ยาวเล่มหนึ่งซึ่งดูเก่าแก่เรียบง่ายถูกชักออกจากฝัก นักพรตเสวียนชิงร่ำไห้พลางถือกระบี่เดินตรงเข้าหาซูมู่ "ทำไม? ทำไมเจ้าถึงทำกับบรมสวรรค์ฉางเซิงเช่นนี้?"