เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 144
"อาจารย์! อาจารย์! เด็กสาวเมื่อครู่นี้เป็นใครหรือ นางมาหาท่านด้วยเรื่องอะไร?" จวินอู๋ซางพุ่งพรวดเข้ามาในโถงใหญ่ด้วยความกระตือรือร้น
นักพรตเสวียนชิงเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยอย่างไม่สะทกสะท้าน "แน่นอนว่านางเลื่อมใสชื่อเสียงของอาจารย์ จึงมาหาถึงที่"
"อาจารย์ ท่านก็โม้เกินไปแล้ว อารามฉางเซิงเปิดกิจการในนครดารามาเกือบหนึ่งปี นี่เป็นลูกค้าคนแรกที่มาถึงหน้าประตู ยังจะบอกว่ามาเพราะเลื่อมใสชื่อเสียงอีกหรือ?"
"เจ้าจะไปรู้อะไร! อาจารย์เคยบอกเจ้าไปแล้วมิใช่หรือว่า สมัยก่อนตอนที่อาจารย์มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วนครหลวง แม้แต่คนในราชวงศ์เมื่อพบอาจารย์ยังต้องเรียกท่านนักพรตด้วยความเคารพนอบน้อม ส่วนพวกขุนนางชั้นล่างน่ะหรือ ต่างก็แย่งกันจนแทบหัวร้างข้างแตก เพียงเพื่อให้ได้พบหน้าอาจารย์สักครั้ง..."