กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 141
มู่หลิงซีเงยหน้าขึ้น ยิ้มออกมาอย่างไร้สาเหตุ นางไม่ค่อยยิ้ม แต่ยามยิ้มนั้นงดงามอย่างยิ่ง ทว่าจวงชิงกลับรู้สึกหวาดกลัวเท่านั้น
"ในที่สุดก็มีท่าทีสมกับเป็นเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายอยู่บ้าง เอาละ ไปได้แล้ว จำคำที่ฉันพูดไว้ให้ดี เมื่อเจอเรื่องอะไรต้องใจเย็น อย่าตื่นตระหนกเด็ดขาด ทบทวนรายละเอียดในความฝันให้ดี หากพบสิ่งผิดปกติ ต้องรายงานฉันทันที"
พูดจบ มู่หลิงซีก็เดินจากไป
แผ่นหลังของจวงชิงชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเย็น สมองของเขารู้สึกวิงเวียนเป็นระลอก
"หัวหน้าทีม... ทำไมกัน?" เขามองแผ่นหลังของมู่หลิงซีที่กำลังจากไป แววตาเต็มไปด้วยความเศร้าสลด