กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 110
รูปร่างของมันประหลาดถึงขีดสุด ตำแหน่งที่มนุษย์ควรจะมีศีรษะกลับกลายเป็นใบหูขนาดมหึมา ใบหูข้างนั้นใหญ่โตแทบจะเท่ากับศีรษะทั้งศีรษะ
หัวหน้าอย่างนั้นเหรอ?
แววตาของซูมู่ขยับเล็กน้อย เขาเดินเข้าใกล้หัวหน้ามนุษย์ไร้หัวอย่างเงียบเชียบและไม่แสดงพิรุธ ฝีเท้าพลิ้วไหวก้าวข้ามร่างมนุษย์ไร้หัวแต่ละคนที่กำลังนอนหลับอยู่บนพื้น ความเร็วไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย ราวกับนักเต้นที่กำลังร่ายรำอยู่บนคมมีด เพียงพลาดก้าวเดียวก็อาจตกอยู่ในหายนะที่ไม่อาจหวนกลับ
ทว่าด้วยพลังจิตอันแข็งแกร่งและสมรรถภาพทางร่างกายที่เพิ่มขึ้น ทำให้ทุกย่างก้าวของเขาแม่นยำราวกับมีดผ่าตัด ไม่ผิดพลาดแม้แต่ก้าวเดียว