กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 97
เฉียนจื่อหาวดูดนิ้วตัวเองอย่างละโมบ ก่อนเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า "ถอนกำลังสิ แน่นอนว่าต้องถอน ไม่ได้ยินที่คู่หมั้นของฉันพูดหรือไง?"
หานอวี่เผยสีหน้าลังเลเล็กน้อย "ก่อนหน้านี้ท่านไม่ได้บอกหรือครับว่า ขอเพียงซูมู่ออกจากประตูบริษัทโลงสัมฤทธิ์ ก็ให้ส่งคนไปจัดการเขาทันที?"
เพียะ!
ฝ่ามือหนึ่งฟาดหานอวี่จนล้มคว่ำลงกับพื้นอย่างแรง
เสียงคำรามด้วยโทสะของเฉียนจื่อหาวดังขึ้น "การถอนกำลังกับการฆ่าซูมู่มันขัดแย้งกันตรงไหน? ไอ้หน้าขาวนั่นฆ่าผู้ที่ไม่มีใครจดจำได้ ซึ่งฉันอุตส่าห์ทุ่มเงินก้อนโตเพื่อให้ได้ตัวมา แถมยังทำลายความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเมิ่งหลีอีก มันต้องตาย!"