เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 92
ใบหน้าเปี่ยมเมตตาและความสงสารต่อสรรพชีวิตของทูตสวรรค์พลันไร้ซึ่งอารมณ์ การเปลี่ยนแปลงทุกอย่างรอบด้านนี้อยู่นอกเหนือความคาดหมายของท่าน ราวกับไม่เข้าใจว่าเหตุใดมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งจึงสามารถอยู่เหนือทุกสิ่งได้
"ผู้หมิ่นเทพ... ตาย!" ทูตสวรรค์ดูราวกับหุ่นยนต์ที่ระบบรวน ใบหน้าเย็นชาไร้ความรู้สึก ร่างทั้งร่างแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงศักดิ์สิทธิ์ พุ่งตรงเข้าใส่ซูมู่ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดระหว่างฟ้าดิน
ซูมู่แสดงสีหน้าเย้ยหยัน เขาคาดเดาเจตนาของทูตสวรรค์ได้ตั้งนานแล้ว ไม่มีอะไรมากไปกว่าต้องการให้เขาจมอยู่ในภาพลวงตาไปตลอดกาล ศรัทธาในทูตสวรรค์ จากนั้นจึงเข้าควบคุมร่างกายของเขา เพียงแต่น่าเสียดายที่จินตนาการของเทพเจ้านั้นช่างคับแคบเกินไป ภาพลวงตาเหล่านี้ไม่เพียงไม่ทำให้เขารู้สึกดี ตรงกันข้ามกลับสร้างความเบื่อหน่ายให้เขาอย่างยิ่ง