เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32
ผู้คนจำนวนมากมายเดินออกมาจากมุมมืดอันสลัว ก่อนก้าวเข้าสู่บริเวณที่แสงอาทิตย์สาดส่อง คนเหล่านี้มีทั้งชายหญิง คนแก่และเด็ก การแต่งกายเรียบง่าย ทว่าบนใบหน้าของทุกคนกลับไร้ซึ่งอารมณ์ มีเพียงแววตาที่เผยให้เห็นความคิดชั่วร้ายอันไร้ที่สิ้นสุด
จำนวนของพวกเขาเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ราวกับตาข่ายผืนใหญ่ที่กำลังหดรัดเข้ามา มุ่งหน้าตรงเข้าหาซูมู่และคนอื่นๆ
เสียงฝีเท้าหนักอึ้งดังขึ้นทั่วหมู่บ้าน ประหนึ่งเสียงกลองแห่งความตายที่กระหน่ำตีลงกลางใจของทุกคน
"พวกมันโผล่มาแล้ว! รีบหนีเร็ว!" เย่ฝานอวี่ตะโกนอย่างร้อนรน ร่างของเขาพุ่งทะยานออกไปราวกับเสือชีตาห์ เป้าหมายคือบ้านพักสามชั้นหลังหนึ่งตรงมุมตะวันตกเฉียงเหนือของหมู่บ้าน ซึ่งนับได้ว่าเป็นสิ่งปลูกสร้างที่สูงที่สุดในหมู่บ้านตระกูลจ้าวแล้ว