กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 26
"อ๊าก!!" ลี่ลี่เป็นคนแรกที่กรีดร้องออกมาเสียงแหลม เพราะว่า... ใบหน้าที่อยู่ตรงหน้านั้นไม่ใช่คนใดคนหนึ่งในกลุ่มของพวกเขาเลย!
หลี่เฉียงถูกความหวาดกลัวเข้าครอบงำในชั่วพริบตา สมองของเขาปั่นป่วนจนแทบคิดอะไรไม่ออก ทำไมกัน!? น้องเย่ไม่ได้บอกหรอกหรือว่าอสูรรูปมนุษย์จะปรากฏตัวเฉพาะตอนกลางวันเท่านั้น!?
ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตอบสนอง จู่ ๆ ก็รู้สึกถึงมืออ่อนนุ่มคู่หนึ่งผลักเข้าที่ร่างอย่างแรง หลี่เฉียงไม่ทันตั้งตัวจึงล้มลงไปกองกับพื้น
ส่วนเจ้าของมือคู่นั้นกลับวิ่งหนีไปอย่างบ้าคลั่ง