กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 23
หยางตงชิงพลันหน้าเปลี่ยนสี "นายคิดจะทำอะไรอีก!?"
โครมคราม...
โซ่เหล็กที่พันรอบตัวเขาสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง
"ไม่มีอะไร แค่ต้องการค่าชดเชยเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่แทบไม่มีความหมายเท่านั้นเอง"
หน้าอกของหยางตงชิงกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง เขาพยายามข่มกลั้นความอยากด่ากราดเอาไว้ ก่อนกัดฟันพูดลอดไรฟัน "ค่าชดเชยอะไร? นายจับฉันมาแล้วยังจะมาเรียกค่าชดเชยจากฉันอีกเหรอ?"
ซูมู่เผยสีหน้าประหลาดใจ "ฉันเชิญคุณมั่วลี่มาที่บ้านในฐานะแขก เลี้ยงไวน์แดงกับสเต๊กเนื้อ แต่กลับเป็นนายที่บุกมาถึงบ้านโดยไม่แยกแยะถูกผิด บุกรุกเคหสถาน แถมยังลงมือฆ่าคนอย่างโหดเหี้ยม นายว่า...นายสมควรชดใช้หรือเปล่าล่ะ?"
"นั่นเรียกว่าเชิญเหรอ!? นายมันบังคับลักพาตัวชัด ๆ!"