กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4
จ้าวเฉาเย่าสูดหายใจเข้าลึก ๆ แววหวาดผวาพาดผ่านดวงตา คล้ายกำลังนึกถึงภาพเหตุการณ์เลวร้ายบางอย่าง
"พวกเขาถูกของแข็งทุบจนกะโหลกแตก กระดูกทั่วร่างหักหลายแห่ง ช่วงเวลาที่พวกเขาหายตัวไปนั้น บังเอิญเป็นช่วงที่หยางตงชิงไม่อยู่บ้าน เมื่อพิจารณาจากร่องรอยในที่เกิดเหตุ ก็แทบจะยืนยันได้แล้วว่าเป็นฝีมือของหยางตงชิง เพียงแต่..."
"เพียงแต่ทำไม?" มุมปากของซูมู่ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม คล้ายกับว่าเขาค้นพบเหยื่อที่น่าสนใจเข้าแล้ว