กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พ่อกับแม่ “ยุ่ง” กันอยู่ เถียนเถาจึงอายที่จะไปเป็นก้างขวางคอ
กลับบ้านไม่ได้ จึงได้แต่ไปเดินเตร่ข้างนอก
ห่างจากบ้านไปหนึ่งถนนมีร้านขายของชำ ด้านหน้ามีลานกว้างเล็ก ๆ
เถียนเถาไปเล่นหิมะตรงนั้น
ผู้หญิงหลายคนรวมตัวกันคุยกัน ผู้คนยิ่งมามากขึ้น
ทุกคนรู้ว่านางเป็นยัยโง่ตัวน้อยของบ้านเถียนแก่ มีคนเดินเข้ามาแกล้งหยอกนาง
“ยัยดาวซวยตัวน้อย ออกมาเล่นคนเดียวได้ยังไง?”
เมื่อได้ยินอีกฝ่ายเรียกตนว่าดาวซวย มือที่กำลังปั้นก้อนหิมะของเถียนเถาก็ชะงัก นางกลอกตา แล้วทำเป็นไม่ได้ยิน
เห็นเถียนเถาไม่สนใจ ผู้หญิงคนนั้นจึงพูดต่อ:
“แม่จิ้งจอกของเธอนี่ใจกล้าจริง ๆ กล้าปล่อยให้ออกมาคนเดียว ไม่กลัวว่าจะเป็นเหมือนลูกสาวบ้านรองผู้อำนวยการโรงงานเหล็กประจำตำบลหรือไง ตายแล้วศพไม่ครบเลยนะ!”