กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นายเขียนป้ายข่าวได้ด้วยหรือ?!” พอเถียนเถาเห็นลู่ซุ่นในเสี้ยวนั้นก็ตกใจมาก
ลู่ซุ่นเองก็ไม่คิดว่าจะเป็นเถียนเถา
“ยัยเถาโง่ มือเล็ก ๆ ของเธอจะกำชอล์กไหวหรือ? จุ๊ จุ๊ หน้าเล็ก ๆ แค่นี้ยังสั้นกว่าชอล์กอีกมั้ง?” ลู่ซุ่นชูชอล์กขึ้นมาอันหนึ่งแล้วเคาะหัวเถียนเถา
ถึงเถียนเถาจะไม่กล้าอวดดีกับพี่ชายของเขา แต่กับไอ้หมอนี่เธอไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น ถือชอล์ก “ประลอง” กับเขาไปมา
สิ้นชีพด้วยกันทั้งคู่ ชอล์กสองแท่งแตกหักหมด
“ไปสิ เขียนลายไก่เขี่ยมาสักสองสามตัวให้ฉันชมหน่อย — โอ๊ะ เธอยังกินลูกอมอยู่หรือ? เอาออกมา!”
ลู่ซุ่นสมกับเป็นเจ้าถิ่นตัวแสบ ไม่กี่นาทีก็เผยธาตุแท้ออกมา
“เธอคนเดียวกินไม่หมดหรอก เอาออกมาพี่ไม่ตีเธอ”