กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ป้าใหญ่คิดว่าเถียนเถาเป็นแค่เด็กโง่สมองไม่ดีคนหนึ่ง นึกว่าเธอไม่มีฝีมืออะไร คราวนี้จึงได้ใจขึ้นมา
“หึ ๆ ตอนนี้รู้จักกลัวแล้วสินะ ถึงได้ให้ยัยเด็กโง่มาส่งของให้? ฉันไม่รับน้ำใจนี้หรอก”
ป้าใหญ่ยุยงต้าเป่าอย่างได้ใจ
“ต้าเป่าใช้ตะเกียบคีบกิน กินเข้าไปให้เต็มที่! คายกระดูกใส่หน้ายัยเด็กโง่ตัวกาลกิณีคนนี้เลย!”
เถียนเถาได้แต่หัวเราะหึ ๆ อยู่ในใจ
รู้อยู่แล้วว่ายายแก่คนนี้ไม่มีทางซาบซึ้ง
คนสารเลวก็มีอยู่แบบนี้ คิดว่าคนทั้งโลกติดหนี้เธอ
ต่อให้รถขนมูลสัตว์ผ่านหน้าบ้าน เธอยังต้องใช้มือแซะมาลองชิมสักหน่อย ถ้าไม่ได้เปรียบก็ทำเหมือนตัวเองเสียเปรียบ ต่อให้ดีกับเธอแค่ไหน เธอก็ไม่มีทางรู้จักสำนึก
พอต้าเป่าเห็นเนื้อ ดวงตาก็แทบเปลี่ยนเป็นสีเขียวด้วยความตะกละ