กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ลุงซุน เสี่ยวเสี่ยว!” โจวเทียนเสียงเข็นจักรยานเข้ามาทักทั้งสองคน
ซุนจงเจิ้งกำลังนั่งยอง ๆ เลือกใบไม้อยู่กับซุนเข่อ พอเห็นโจวเทียนเสียงก็ลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า “เทียนเสียงนี่เอง มาเร็ว มาดูสิว่าตอนนี้เข่อเข่อบ้านเราดีขึ้นมากไหม”
จ้าวเสี่ยวเสี่ยวเพียงยิ้ม ไม่พูดอะไร แล้วดึงโจวเทียนเสียงเข้ามาใกล้
โจวเทียนเสียงมองซุนเข่ออย่างตั้งใจ ดูเหมือนเธอจะร่าเริงขึ้นกว่าเดิม ไม่ได้กักขังตัวเองอยู่ในโลกใบเล็กเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
“ลุงซุน ผมว่าเข่อเข่อใกล้หายดีแล้วล่ะ” โจวเทียนเสียงพูดอย่างดีใจ ทั้งหมดเป็นเพราะเขาไปตามเสี่ยวเสี่ยวมาเป็นครูสอนพิเศษ จะไม่ให้ดีใจได้ยังไงล่ะ