กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เด็กน้อยอ้าปากพะงาบ เสียงใสไร้เดียงสาเอ่ยขึ้นประโยคหนึ่ง ระหว่างพูดก็ยังเล่นกระดาษกับปากกาในมือไปด้วย บนกระดาษเขียนคำว่า “ซุนเข่อ” อย่างบิดเบี้ยว จ้าวเสี่ยวเสี่ยวอดหัวเราะออกมาไม่ได้ ถึงเด็กคนนี้จะยังเล็ก แต่ก็ใฝ่เรียนรู้ไม่น้อยเลย
“มา พี่สาวจะสอนให้นะ”
จ้าวเสี่ยวเสี่ยวยิ้ม พลางจับมืออวบกลมของซุนเข่อ แล้วสอนเด็กน้อยเขียนชื่อตัวเองให้เป็นระเบียบทีละขีด จากนั้นก็หันไปหยิบเก้าอี้มานั่งข้างซุนเข่อ
“เข่อเข่อ แล้วรู้ไหมว่าคำว่า ‘ซุน’ ยังใช้กับอะไรได้อีกบ้าง”
จ้าวเสี่ยวเสี่ยวเป็นคนใจเย็น โดยเฉพาะกับเด็ก ๆ ที่บ้านเธอมีน้องชาย 2 คนกับน้องสาวอีก 1 คน ต้องคอยดูแลพวกเขาทุกวัน จะไม่ให้มีความอดทนได้อย่างไร