กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฮุ่ยหลาน เธอต้องทำใจให้สบายนะ นิสัยของจ้าวเต๋อกังเหมือนพ่อเขา เจ้าชู้จนชินแล้ว ร่างกายเธอเป็นยังไงบ้าง ต้องพักฟื้นให้ดี อย่าปล่อยให้ป่วยเรื้อรังล่ะ เยี่ยนหงคนนั้นจะวางอำนาจบาตรใหญ่ก็ช่างเถอะ แต่จำไว้นะ ภรรยาของจ้าวเต๋อกังยังเป็นเธออยู่ เธอไม่กล้าทำอะไรหรอก”
คำปลอบใจของป้าหวังฟังดูมีเหตุผลทุกคำ นางคิดจริงๆ ว่าหลิวฮุ่ยหลานป่วยหนักถึงเพียงนี้เพราะกลัดกลุ้มเรื่องเยี่ยนหง ทำให้จ้าวเสี่ยวเสี่ยวได้แต่ยิ้มอย่างจนใจยิ่งกว่าเดิม ตอนนั้นเองเธอถึงรู้สึกว่ามีสายตาผิดปกติคู่หนึ่งจับจ้องและวนเวียนอยู่บนตัวเธอมาตลอด
คนคนนั้นย่อมเป็นโจวเทียนเสียง