กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 82 ญาติอยู่ตรงหน้าแต่กลับจำกันไม่ได้
“พวกเธอกินลูกอมของฉันแล้ว ตั้งแต่วันนี้ไปห้ามรังแกเด็กคนนี้อีก มีแค่พี่น้องฉันเท่านั้นที่รังแกเขาได้
ต่อไปเขาต้องตัดหญ้าเลี้ยงหมูให้น้องชายฉันคนเดียว เข้าใจไหม?” ฉู่เถียนตบไหล่ฉู่หานที่อยู่ข้างกาย พลางปรายตามองพวกเขาเพื่อรอฟังคำตอบ
เด็กหลายคนพยักหน้ารับว่ารู้เรื่องแล้ว ในปากอมลูกอมนมพลางมองเจ้าหนูน่าสงสารด้วยสายตาอิจฉา
นางมารคนนี้ถึงจะชอบตีคน แต่มีลูกอมก็ให้จริง ๆ
พวกเขาจึงพากันบอกว่าอยากเป็นลูกน้องเธอ จะได้ช่วยพี่ใหญ่ฉู่หานตัดหญ้าเลี้ยงหมู