กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 79 เห็นแต่เบี้ยเลี้ยง ไม่เห็นตัว
เฉิงเสวี่ยเจียวเห็นดังนั้นก็รีบพยุงฟู่เจี้ยนหัวขึ้นมา คล้ายกับกำลังช่วยพูดแก้ต่างให้เหอหว่านหว่าน แต่ความจริงกลับยุให้เขาโกรธ “พี่เจี้ยนหัว เป็นอะไรหรือเปล่า?”
“อย่าโกรธพี่หว่านหว่านเลย ผู้หญิงก็ต้องเอาใจหน่อย แค่ขอโทษเธอก็พอแล้ว”
“ให้ฉันขอโทษนังผู้หญิงชั้นต่ำคนนั้นหรือ? ฝันไปเถอะ! ถ้าเธอไม่คุกเข่าขอร้อง ฉันก็ไม่มีวันยกโทษให้!” ฟู่เจี้ยนหัวกระทืบเท้าพูด
“พี่เจี้ยนหัว ใจเย็นก่อน อย่าโมโหจนเสียสุขภาพ” เฉิงเสวี่ยเจียวรีบเกลี้ยกล่อม