กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 56 เตรียมตัวลงชนบท
พี่สาวตบปลอบเขาเบา ๆ เขาก็ไม่อาจควบคุมอารมณ์ตัวเองได้อีก น้ำตาพรั่งพรูราวกับเขื่อนแตก
ถึงขั้นสะอื้นฮัก ๆ เหมือนเด็ก
ในสายตาพี่สาว ดูเหมือนเขาจะยังเป็นเด็กที่โตไม่เต็มวัย...
“เสี่ยวหาน ทุกอย่างผ่านไปแล้ว ไม่มีใครทำร้ายนายได้อีก” ฉู่เถียนพูดเสียงเบา
เพื่อช่วยให้เขาปล่อยวางเรื่องนี้ เธอจึงขอหนังสือพิมพ์จากโต๊ะข้าง ๆ มาอ่านให้ฟังหนึ่งรอบ
ฉู่หานเช็ดน้ำตาแล้วมองเธอตาแป๋ว
เธอให้เขาอ่านเอง ถ้ามีตัวไหนไม่รู้ก็ถามได้
เห็นเขาตั้งใจอ่านมาก บางครั้งก็ถามอักษรที่ไม่รู้จัก เธอก็ตอบให้ทีละตัว
พอชายสองคนที่โต๊ะข้าง ๆ กินเสร็จ ฉู่หานก็อ่านหนังสือพิมพ์จบรอบหนึ่งอย่างกระท่อนกระแท่น