กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าหมายเลขหนึ่งแห่งเมืองหลวง
“ลองพูดมาสิ ถ้าช่วยได้ฉันช่วยแน่นอน” ฉู่เถียนนั่งลงที่เดิมตามสัญญาณของชาร์ลิส
“ฉู่ เธอก็รู้ว่าฉันเป็นนักธุรกิจ ทุกอย่างต้องมีผลประโยชน์
ถ้าเสื้อผ้าตามแบบของเธอผลิตในประเทศจีนทั้งหมด ฉันคิดว่าถึงซื้อกลับไปก็ขายไม่ออก
เว้นแต่จะขายราคาถูก แบบนั้นฉันก็เท่ากับเสียแรงเปล่า...”
ฉู่เถียนกลั้นใจไม่ให้กลอกตา “...”
ไม่มีทางที่เธอจะเสียแรงเปล่าหรอก เมื่อเทียบกับสหรัฐอเมริกาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นผ้าราคาถูกหรือค่าแรงต่ำ ก็ทำให้ชาร์ลิสกอบโกยเงินได้มหาศาล