กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 33 สวี่เสี่ยวฉินโดนซ้อมยับ
พอเห็นเพื่อนบ้านทั้งสองฟากกำลังมองอยู่ เธอจึงได้แต่ข่มความโกรธแล้วพูดเสียงไม่พอใจ “ทุบอีกทีประตูก็หลุดแล้ว มีใครเคาะประตูแบบเธอบ้าง
เด็กคนนี้โตเป็นสาวแล้ว แต่สามวันห้าวันก็ไม่กลับบ้าน รู้ไหมว่าฉันกับลุงใหญ่เป็นห่วงแทบตาย
ฉันทำข้าวไว้พอดี เอาไปส่งให้ลูกพี่ลูกน้องของเธอที่สถานพยาบาล”
พูดจบ เธอก็ไปหยิบกล่องข้าวมายัดใส่มือฉู่เถียน เห็นอีกฝ่ายไม่รับ
ถึงนึกได้ว่าฉู่เถียนเปิดประตูเข้ามาแล้วก็ยังไม่ได้พูดสักคำ
นี่ไม่เหมือนนิสัยเธอ สวี่เสี่ยวฉินจึงรีบมองตาฉู่เถียน