กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3 กักตุนของสารพัดแบบ
มือที่พนักงานใช้จดสั่นไปหมดแล้ว แต่ปากยิ้มกว้างแทบถึงใบหู เห็นเหงือกเต็มไปหมด คิดในใจว่าเจอลูกค้ารายใหญ่เข้าแล้วจริง ๆ
ฉู่เถียนต่อราคาเสร็จ ก็จ่ายเงินค่าสินค้าครึ่งหนึ่งเหมือนกัน และกำชับให้จัดส่งไปที่โกดังพรุ่งนี้โดยเว้นเวลาไม่ให้ตรงกับรอบอื่น
พนักงานพึมพำว่า “ซื้อไปเยอะขนาดนี้ ต้องกินนานแค่ไหนกัน”
ฉู่เถียนกลอกตาไปมาแล้วตอบว่า “ฉันอยากเปิดซูเปอร์มาร์เก็ต เลยเอาของมาลงสต๊อก ฝากนามบัตรร้านให้ฉันใบหนึ่งด้วย วันหลังถ้าขาดอะไร ฉันจะโทรหา”
พนักงานได้ยินแล้วรีบควักนามบัตรออกมายื่นให้ นี่คือลูกค้าเงินถุงเงินถัง ต่อให้เอาของพวกนี้ไปอาบน้ำแล้วจะเกี่ยวอะไรกับเธอ
ยิ่งซื้อเยอะ เธอก็ยิ่งได้ค่านายหน้า