ตอนที่ 371 รู้สึกด้อย

ตอนที่ 371 รู้สึกด้อย

เหนียนร่วนร่วนทำขนมทั้งหมดเสร็จเรียบร้อย นางยืดเอวตามเคย นี่เป็นครั้งแรกที่นางทำขนมมากมายขนาดนี้ในคราวเดียว แต่พอคิดถึงเด็ก ๆ น่ารักกลุ่มหนึ่ง เหนียนร่วนร่วนก็รู้สึกว่าคุ้มค่า

จู่ ๆ ตรงหน้าก็มีชานมเพิ่มมาถ้วยหนึ่ง นางเคยดื่มสิ่งนี้ แค่ได้กลิ่นก็รู้ทันที

มองตามมือที่ถือชานมไป กลับเป็นโจวลิ่วหลาง

“ดื่มชานมสักหน่อย พักสักครู่ ส่วนที่เหลือส่งให้แม่ครัวจัดการก็พอ”

“ขอบใจ”

เหนียนร่วนร่วนยื่นมือรับมา ถึงกับเตรียมกระบอกไม้ไผ่ไว้เป็นหลอดดูดอย่างเอาใจใส่

“ชานมนี้ดื่มอร่อยกว่าที่ร้านขายเสียอีก!”