กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 333 ตกลงแล้ว
เด็กเหล่านี้ต่างเติบโตเป็นหนุ่มสาว ส่วนเด็กที่เดิมพันกายด้วยหนังสัตว์นอกจากกินกับนอนก็เพียงแหงนมองฟ้า เติบโตช้ามาก ๆ เสียเหลือเกิน
เด็กคนอื่นสามารถออกล่าสัตว์ได้แล้ว นางยังคงกินเพียงผลนมประทังท้อง ไม่แตะเนื้อสัตว์แม้เส้นเดียว ใช้ชีวิตอยู่ในรังบนต้นไม้นั้นตลอดมา
ในภูเขาไร้กาลเวลา โลกภายนอกผ่านไปถึงพันปี
“มู่มู่ มหาจอมเวทแก่ชราแล้ว คนในเผ่าจะต้องมอบให้เจ้า เจ้ายังไม่ยอมกลับมาหรือ เจ้าดูสิ เด็กคนใต้ต้นไม้นั้นมีวาสนากับเจ้า มหาจอมเวทตั้งชื่อให้เขาว่าอามู่”
มู่เสี่ยวหน่วนมองลงไปโดยไม่รู้ตัว คุ้นตายิ่งนัก