กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 232 ภูเขาหิมะหัวเราะลั่น
“ข้าหิวเหลือเกิน!”
คำแรกที่มู่เสี่ยวหน่วนเอ่ย โจวซานหลางก็จะลุกขึ้นทันที แต่เพราะนั่งมาทั้งคืน ขาจึงชา หากไม่ใช่เพราะอาศัยเจตจำนงอันแข็งแกร่ง เขาคงยืนไม่ไหวด้วยซ้ำ ต้องผ่อนอยู่ครู่ใหญ่กว่าจะกลับมาเป็นปกติ
“ข้าไปทำอาหารให้แม่ เหยื่อล่าเก็บเรียบร้อยแล้ว หมักไว้ทั้งคืนพอดีได้ที่”
“เหตุใดเจ้าจึงมาคอยเฝ้าอยู่ที่นี่ ไม่หนาวหรือ”
เมื่อลืมตาขึ้น นอกจากทะเลบุปผาอันงดงามแล้ว นางไม่คิดว่าโจวซานหลางยังคอยเฝ้าอยู่ข้างกายนาง
“ไม่หนาว แม่ดูดอกไม้ต่ออีกสักครู่ เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว”