ตอนที่ 222 สุรากระบี่วิญญูชน

ตอนที่ 222 สุรากระบี่วิญญูชน

“ข้าผู้นี้จะให้เจ้าเห็นความจริงใจของข้าผู้นี้!”

มหาราชาเหลียวกล่าวจบแล้วจึงโบกมือให้ผู้คนแยกออกเป็นช่องทางหนึ่ง

แม้มหาราชาเหลียวจะได้เห็นฝีมือของมู่เสี่ยวหน่วนแล้ว แต่เมื่อเห็นนางงามขมวดคิ้วก็ยังรู้สึกว่างดงามเช่นเดิม แม้มู่เสี่ยวหน่วนจะกล่าวว่าไม่ยินยอม แต่มหาราชาเหลียวกลับมิได้คิดปล่อยมือ แต่การบีบรัดทีละก้าวนั้นย่อมไม่ดีนัก

ทิวทัศน์งดงามเพียงใด เมื่อมีผู้ที่น่าขยะแขยงอยู่ด้วย ก็ย่อมทำให้ผู้คนหมดอารมณ์ชมเช่นกัน

“ไม่แปลกที่แม่กลับมาก็หน้าบึ้ง แม่ครั้งนี้ไม่ได้ลงมือ ก็ทนอัดอั้นจริง ๆ”

โจวเอ้อร์หลางฟังคำขององครักษ์ใกล้ชิดแล้วอดกล่าวไม่ได้

มือของโจวเจี้ยนจวี่ก็หยุดการกระทำลง