กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 211 เอาเปรียบ
กาลเวลาอบอุ่นสงบนั้นมักสั้นนัก โจวเอ้อร์หลางกอดภรรยาและลูกสาวเป็นครั้งสุดท้ายแล้วปล่อยมือ จากนั้นพลิกตัวขึ้นหลังม้า
สุดท้ายลู่ซานเหนียงก็อดไม่ได้ที่จะกอดลูกสาวแล้วหลั่งน้ำตา มู่เสี่ยวหน่วนไม่พูดอันใด บางเรื่องย่อมต้องมีคนทำ
“พรุ่งนี้ข้าจะไปเซียงโจวสักระยะ หากเร็วสักเดือนหนึ่งก็กลับมาได้ เด็ก ๆ เคยชินกับการเล่นน้ำตอนเที่ยงวัน ถึงเวลานั้นพวกเจ้าที่เป็นแม่ก็ดูแลเองเถิด พอเริ่มยุ่ง ๆ ทุกอย่างก็จะดีเอง”
มู่เสี่ยวหน่วนเอ่ยความตัดสินใจของนางออกมา ลู่ซานเหนียงก็รู้สึกไม่สบายใจน้อยลงในทันใด
“แม่จะไปดูพี่ใหญ่หรือ”