ตอนที่ 187 กินอาหารเลิศรส

ตอนที่ 187 กินอาหารเลิศรส

“เช่นนั้นก็ขอบคุณท่านโจวสำหรับของขวัญชิ้นใหญ่ชิ้นนี้”

ทั้งสองมองหน้ากันแวบหนึ่ง จากนั้นต่างก็แยกย้ายไปทำหน้าที่ของตนจนยุ่งวุ่นวาย

ทางด้านมู่เสี่ยวหน่วนพาสตรีในครอบครัวมาถึงธารชุมนุมเดียวดาย โรงน้ำชาใหญ่แห่งหนึ่งล้อมรอบน้ำพุไว้ครึ่งหนึ่ง บนภูเขาโดยรอบเป็นไร่ชา ริมน้ำพุปลูกไผ่ม่วง หากไม่มีคนนำทาง ก็คงหาที่แห่งนี้ไม่พบจริง ๆ

ที่นี่มิใช่ย่านการค้าอึกทักครึกโครม แม้รถม้าจะมาก แต่กลับไม่มีเสียงเอะอะ รถม้าจอดอยู่นอกป่าไผ่ ที่นี่มิใช่ใครอยากมาก็มาได้ แต่ผู้ที่พักในด่านพักม้าได้ ล้วนไม่ร่ำรวยก็สูงศักดิ์ แม้ไม่ร่ำรวยก็ยังมีตำแหน่งขุนนาง ดังนั้นเด็กรับใช้จึงกล้าเอ่ยถึงธารชุมนุมเดียวดาย