ตอนที่ 119 ปลูกต้นผลไม้

ตอนที่ 119 ปลูกต้นผลไม้

มู่เสี่ยวหน่วนคิดว่าสามคนกินไม่หมดมากขนาดนั้น ผลปรากฏว่าความอยากอาหารของเด็กสองคนนี้เกินกว่าที่นางประเมินไว้ เพื่อให้เข้ากับพุทธกระโจนกำแพง นางจึงตั้งใจนึ่งข้าวชาดทาแก้มไว้หนึ่งหม้อ ผลสุดท้ายกลับหมดเกลี้ยง

“เกิดปีหมูหรือไร ตอนดึกขนาดนี้กินไปมากมาย เจ้ายังนอนลงหรือ”

มู่เสี่ยวหน่วนจ้องมองโจวลิ่วหลาง โจวลิ่วหลางลูบท้อง “แม่วางใจเถิด ข้าขยับร่างกายสักหน่อยแล้วค่อยนอน พี่ใหญ่ตอนกลางคืนยังต้องอ่านหนังสือ ข้าก็ต้องทำบัญชี คงไม่ได้นอนเร็วขนาดนั้น เอ่อ~”

พูดจบ โจวลิ่วหลางยังเรออิ่มออกมา มู่เสี่ยวหน่วนถึงกับพูดไม่ออก วางถ้วยชามตะเกียบลง ช่างเถิด มีคนเก็บกวาด นางกลับไปพักผ่อนดีกว่า