ตอนที่ 116 ฝ่ามือ

ตอนที่ 116 ฝ่ามือ

สีหน้าของโจวต้าหลางเปลี่ยนไปในทันใด

“หุบปาก ใครอนุญาตให้เจ้าพล่ามปดทั้งเพ ปิดปากมัน พามันไปที่ว่าการอำเภอ”

“อ๊า! ไม่มีใครแตะต้องข้าได้ ต้าหลาง เจ้าเป็นจริงดังว่า ถูกแม่เลี้ยงคนนั้นลวงจนหัวหมุน แม้แต่น้าชายแท้ ๆ ก็ไม่ยอมรับ หญิงคนนั้นใจร้ายทารุณ ใส่ร้ายตระกูลหนิวของข้า ยังผลให้แม่ของเจ้ากับยายของเจ้าจากไปจนสิ้น เหตุใดเจ้าจึงยังไม่รู้สึกตัว ข้าดูแล้วเจ้าก็เพียงโลภในความมั่งคั่ง ถูกความงามของหญิงคนนั้นพรางตา พวกเจ้าถูกนางหลอกกันหมดแล้ว!”

“หุบปาก!”

หากโจวต้าหลางยังจำไม่ได้ว่าคนตรงหน้าคือใคร ก็เสียแรงที่เขากินความทุกข์ทนมาเปล่า