ตอนที่ 31 หิมะตกแล้ว

ตอนที่ 31 หิมะตกแล้ว

“ไม่ขายหรอก ต้าหลางไปเล่าเรียนแล้ว ปลายปีจึงจะกลับมา ถึงตอนนั้นวันขึ้นห้าปีใหม่ก็ต้องไปอีก อย่างไรก็ต้องส่งให้ท่านอาจารย์ของเขาบ้าง เก็บไว้กินเอง เคี่ยวเป็นน้ำมันแล้วเก็บได้นาน”

มู่เสี่ยวหน่วนไม่คิดขายเลยแม้แต่น้อย แกนผลึกในมิติหยิบออกมาใช้ไม่ได้ ถึงฤดูเหมันต์แล้วพลังพิเศษก้าวหน้าช้า จึงได้แต่พึ่งอาหารการกินมาชดเชย หากไม่ใช่เพราะไม่อยากดูแปลกแยก นางคงอยากซื้อกลับมาเพิ่มอีกเสียด้วยซ้ำ

“ไม่เคยเห็นใครกลัวหนาวเท่าเจ้าเลย ข้าคนแก่ป่านนี้ยังทนหนาวได้กว่าเจ้า”

“ข้ารู้สึกว่าฟ้านี้กำลังจะหิมะตก ท่านต้องระวังรักษาเข่าให้ดี โรคขาเย็นเรื้อรังเป็นไม่ได้”