ตอนที่ 46 การเสนอขายมันเทศ

ตอนที่ 46 การเสนอขายมันเทศ

“พี่ใหญ่เหตุใดจึงกล่าวเช่นนั้น?” ไป๋อวิ๋นสิงเอ่ยถาม

ไป๋อวิ๋นฉี่แค่นหัวเราะ “บังเอิญเกินไปหรือไม่? ก็วันนั้นนั่นแหละ เหล่าซานแอบหนีออกไปเอง แล้วเก็บเงินได้หนึ่งตำลึงเงิน ทว่าเถ้าแก่กลับขายของในราคาหนึ่งตำลึงเงินพอดี”

“หากเป็นเพียงเรื่องเงิน ก็อาจเป็นความเข้าใจผิดได้จริง แต่เถ้าแก่และลูกจ้างร้านย่อมชำนาญในการจดจำรูปพรรณสัณฐานของผู้คน เหตุใดจึงจำเหล่าซานผิดไปได้? เว้นเสียแต่ว่า……”

สายตาของไป๋อวิ๋นฉี่ตกลงบนร่างน้องชายคนที่สอง “เว้นเสียแต่ว่า คนที่ไปแลกเงินนั้นคือเจ้า”