ตอนที่ 340 บทส่งท้าย

ตอนที่ 340 บทส่งท้าย

นิรันดร์ได้ส่งของขวัญแสดงความยินดีแก่โลกใหม่ ในฐานะผู้พิทักษ์ผู้กุมอำนาจเหนือวัตถุท้องฟ้าไร้แสง เขาส่งดวงดาวนับไม่ถ้วนมา สิ่งเหล่านี้จะเป็นจานเพาะเลี้ยงสำหรับการถือกำเนิดของชีวิตใหม่และเผ่าพันธุ์ใหม่

เทพแห่งแมงมุมผู้เมตตาสถิตอยู่บนเส้นใยแมงมุมอันหนาทึบ เขากระโดดอย่างแผ่วพลิ้วไปมาระหว่างความฝันอันสับสนครั้งแล้วครั้งเล่า จากนั้นจึงนำโครงข่ายที่ถักทอเสร็จสิ้นมาขึงวางใหม่อีกครั้งระหว่างโลกใหม่กับแดนฝันมายา เช่นนี้แล้วจินตนาการและความฝันอันงดงามก็จะเข้ามาเติมเต็มความน่าเบื่อหน่ายและค่ำคืนของสรรพชีวิต

เทพพิการผู้ขาหักทั้งสองข้างยังคงอยู่ในทะเลพายุสายฟ้าของตนเอง เขาชูคทาของตนขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ แล้วประทานอานุภาพแห่งธาตุลงมา

ภูผาธารน้ำ พืชพรรณอัคคีอัสนี... สภาพแวดล้อมพื้นฐานที่สุดในการประกอบสร้างดวงดาวดวงหนึ่งได้ปรากฏขึ้น

จ้าวยวนรู้สึกทำตัวไม่ถูกอยู่บ้างเมื่อต้องเผชิญกับภารกิจสะเทือนฟ้าดินที่ถาโถมเข้ามาทันทีที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่ง ทว่าสัญชาตญาณแห่งเทพเจ้ากลับบอกเขาว่า ถึงเวลาแล้วที่เขาควรใช้อำนาจศักดิ์สิทธิ์แห่ง [เลือดเนื้อ] ของตน

ดังนั้นบนดวงดาวนับไม่ถ้วนเหล่านั้นจึงปรากฏก้อนเนื้อรูปร่างไร้ระเบียบขึ้น เนื้อเหล่านั้นก็คือร่างกายของสิ่งมีชีวิตแรกเริ่ม