ตอนที่ 336 วันสิ้นโลกและเทพเจ้า

ตอนที่ 336 วันสิ้นโลกและเทพเจ้า

เทพไร้โฉมฮัมบทเพลงนิรนาม เสียงอันก้าวข้ามกาลนิรันดร์นั้นแผ่กระจายไปสู่ดินแดนอันไกลโพ้นไร้ที่สิ้นสุด

แม้แต่ผู้เข้าชิงเทพองค์ใหม่ที่ถูกใยแมงมุมพันธนาการ ก็ยังได้ยินเสียงเช่นนั้นท่ามกลางความสับสนและความเคว้งคว้างของฟ้าบุพกาล

ความเจ็บปวดและความเขลาสำหรับจ้าวยวนในยามนี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาใส่ใจมากที่สุด

เขาใช้แขนซ้ายเพียงข้างเดียวที่เหลืออยู่ซึ่งแหลกเหลวเกินจดจำฉีก “ดักแด้” อันโปร่งแสงออก จากนั้นจึงโซเซก้าวออกมาจากเงามืดที่ห่อหุ้มเขาไว้อย่างแน่นหนา

ท่ามกลางสภาพแวดล้อมอันเยียบเย็นและเคร่งขรึมนี้ ไร้แสงสว่าง ทว่ากลับไม่เป็นอุปสรรคให้คนขายเนื้อมองเห็นได้ชัดเจน ไร้อากาศ ทว่ากลับไม่เป็นอุปสรรคให้คนขายเนื้อได้ยินอย่างแจ่มชัด