กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 332 มดปลวก
ในช่วงเวลาสุดท้าย เทพแห่งท่วงทำนองกลับไม่ผ่อนคลายเหมือนก่อนหน้านี้ ริมฝีปากเรียวยาวนั้นเม้มแน่น คล้ายกำลังกังวลเรื่องบางอย่างอยู่
คุณย่าแห่งห้วงความฝันผู้ถักทออยู่บนที่นั่งตลอดเวลา ละขาแมงมุมข้างหนึ่งออกมาตบพระองค์เบา ๆ
“ไม่ต้องกังวล ต่อให้ล้มเหลว ฉันก็จะช่วยดึงเขาออกมาให้เธอเอง” น้ำเสียงเปี่ยมเมตตาของคุณย่าดังขึ้น เขาปลอบประโลมเทพเจ้าที่ดูมีท่าทีกังวล
ท่วงทำนองยิ้มออกมา “ขอบคุณที่ท่านยินดีให้ความช่วยเหลือ”
มุมปากของเทพเจ้าโค้งขึ้น รอยยิ้มอ่อนโยนไม่หลงเหลือเค้าลางความบ้าคลั่งก่อนหน้านี้เลยแม้แต่น้อย