เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 316 ผู้ควบคุมมิติ
“ผู้ดูแล” เผยรอยยิ้มออกมาเมื่อเผชิญหน้ากับเหล่าแมลงวันที่นำพาโรคระบาดร้ายแรงถึงชีวิต
“นายกับฉันไม่เคยติดต่อข้องแวะกันมาก่อน นายก็เลยอาจจะดูถูกฉันไปหน่อย” ชายผู้มีเขาแพะพูดขึ้นเช่นนั้น
เขายื่นมือทั้งสองข้างเล็งตรงไปยังฝูงแมลงวันที่ม้วนตัวพัดกระหน่ำเข้ามา จากนั้นจึงประกบมือซ้อนกันบนล่างแล้วตบลงไปอย่างแรง
“เพียะ”
เสียงตบมืออันคมชัดดังขึ้นในพริบตาที่ประกบเข้าหากัน ทว่าฝูงแมลงที่ม้วนตัวไปมาเหล่านั้นกลับอันตรธานหายไป เหลือทิ้งไว้เพียงกระดาษแผ่นหนึ่งซึ่งเขียนตัวอักษรไว้จนเต็ม ลอยละล่องแกว่งไกวเข้าหาผู้ดูแล
“ผู้ดูแล” หยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมา แล้วโบกแกว่งไปมาให้อีกฝ่ายดู
เห็นเพียงตัวอักษรนับไม่ถ้วนเรียงรายกันอยู่อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย นั่นคือคำว่า แมลงวัน