กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 295 โครงการที่สี่
ภายในสถานีปฏิบัติการแห่งสุดท้ายที่กักเก็บเสาหลัก เปียโนสีดำหลังหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่กลางตำหนักที่สลักเสลาลวดลายวิจิตรงดงาม
เปียโนหลังนั้นดำสนิทเป็นมันเงา ราวกับเป็นผลผลิตชิ้นใหม่ที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้นได้ไม่นาน
ไม่มีใครไปบรรเลงเปียโน ทว่าลิ่มนิ้วเปียโนกลับขยับเขยื้อนเอง เสียงบทเพลงอันผ่อนคลายขบขันเล็ดลอดออกมาจากภายใน
ขณะที่ท่วงทำนองหลั่งริน กลิ่นอายอันคุ้นเคยสายหนึ่งก็ยิ่งทวีความชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
หากสวี่ตูอยู่ที่นี่ เขาจะต้องจำได้อย่างแน่นอนว่าสิ่งนี้คือสิ่งที่องค์กรสร้างขึ้นโดยใช้โครงกระดูกที่เขาทิ้งไว้ใน “ห้องปลอดภัย”