กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 290 ทะเลไร้สิ้นสุด
ผู้ประสบพิบัติท่ามกลางกากกัมมันตรังสีตื่นขึ้นในมหันตภัยอันเข้มข้น ดวงตาที่เต็มไปด้วยจุดดำใต้ชุดป้องกันรังสีเบิกโพลงขึ้นในพริบตา
“...ซ่า...ซ่า...ถึงแล้ว...ซ่า...ถึงเวลาแล้ว!”
ผู้สัญจรผู้แบกรับภัยพิบัติทั้งมวลในโลกนี้ลุกขึ้นยืนจากบ่อกัมมันตรังสี ท่อนล่างที่ใหญ่โตเทอะทะจนบวมฉุจึงปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน
หนังและเนื้อบนกายเนื้ออันดำสนิทนั้นหลุดลอกออกไปแล้ว บนก้อนเนื้อที่เน่าเปื่อยยังคงมีเมือกสีน้ำตาลเหนียวเหนอะ ร่างกายของเขาเข้ายึดครองโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ร้างแห่งนี้ไว้จนมิด
เขาออกแรงลากดึงร่างกาย ให้ความสูงของตนเองพุ่งทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งชนหลังคาพังทลาย