ตอนที่ 272 วานรสามไม่

ตอนที่ 272 วานรสามไม่

เหล่าพระสงฆ์ต่างจดจ่ออยู่กับสิ่งที่ตนทำ ประสาทสัมผัสทั้งห้าของพวกเขาทุ่มเทให้กับเรื่องราวตรงหน้าอย่างสิ้นเชิง

ซึ่งนี่ก็ตรงกับฉายาหนึ่งที่โลกภายนอกใช้เรียกเหล่านักโทษปัญญาทรมานเหล่านี้ว่า เจ้าทึ่ม

พวกเขาไม่เคยอู้งาน ไม่เคยเสียสมาธิ ไม่ว่าท่วงท่าจะคล่องแคล่วหรือเงอะงะ พวกเขาก็จะทำภารกิจให้ลุล่วงอย่างเที่ยงตรงไร้คลาดเคลื่อนเสมอ

นี่คือกลุ่มมนุษย์ที่เหมือนเครื่องจักรยิ่งกว่าเครื่องจักรเสียอีก

สวี่ตูเดินอ้อมผ่านพวกเขาไป มุ่งหน้าไปยังหลังเขาตามเส้นทางปูหินกรวดของอาราม

ความจริงแล้วที่ตั้งของอารามโมเยเหนี่ยไม่ได้อยู่บนยอดเขาเสียทีเดียว พวกเขาเพียงแค่สร้างอารามขึ้นบนไหล่เขาอันราบเรียบใกล้กับยอดเขาเท่านั้น