ตอนที่ 255 แอซเท็ก

ตอนที่ 255 แอซเท็ก

“ฮาย มีใครอยู่ไหม” เสียงตะโกนที่ลอยละล่องก้องสะท้อนอยู่ในหุบเขาที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด

สวี่ตูเหยียบย่ำผ่านก้อนเนื้อแหลกเหลวที่เริ่มส่งกลิ่นเหม็นเน่า มุ่งหน้าลึกเข้าไปเรื่อย ๆ

เปรี้ยะ สวี่ตูเหยียบกะโหลกของศพโลหิตที่ยังไม่ตายสนิทในกองเลือดเนื้อจนแหลกละเอียดในเท้าเดียว

มันสมองเหนียวเหนอะหนะสาดกระจายเต็มพื้น สวี่ตูสะบัดสิ่งสกปรกบนเท้าออกด้วยความรังเกียจ

“รีบออกมาเถอะ ฉันไม่อยากเดินลึกเข้าไปแล้ว” เสียงส่งผ่านไปตามหุบเขา แทรกซึมเข้าสู่รอยแยกทุกซอกทุกมุมของโขดหิน