กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 252 บ้านของเล่น
“ทูต” ที่ยืนอยู่ใต้ขาไก่ขนาดยักษ์รู้สึกทั้งขำทั้งขัน ส่วนบ้านขาไก่หลังนั้นกลับไม่สนใจ “ทูต” ที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังอีก มันเดินโซเซมุ่งหน้าลึกเข้าไปในหุบเขา
ทูตส่ายหน้าอย่างจนคำพูด จากนั้นแสงสีขาวสายหนึ่งก็พาดผ่าน
“ทูต” หายวับไปจากจุดเดิม
ชายชราหลังค่อมที่ดูอัปลักษณ์เล็กน้อยคนหนึ่งกำลังยืนอยู่หน้าร้านตุ๊กตา พลางกวาดสายตามองตุ๊กตาที่จัดแสดงอยู่ด้านในด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ใบหน้าชราที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นนั้นดูดุร้ายน่ากลัว ทว่าแววตาของเขากลับเปี่ยมไปด้วยความโอบอ้อมอารีเป็นพิเศษ
ในฐานะช่างฝีมือคนหนึ่ง การชื่นชมผลงานอันโดดเด่นของผู้อื่นก็นับเป็นหนึ่งวงแหวนสำคัญของการเรียนรู้