ตอนที่ 209 แผ่นศิลาและความลับลึกซึ้ง

ตอนที่ 209 แผ่นศิลาและความลับลึกซึ้ง

“ติ๊งต่อง”

ลิฟต์แล่นลงมาถึงชั้นใต้ดินสามสิบหกอย่างราบรื่น

ตลอดการโดยสารลิฟต์ไม่มีใครคิดจะพูดคุยกับสวี่ตูเลยแม้แต่คนเดียว เรื่องนี้ทำให้นักดนตรีรู้สึกเบื่อหน่ายเป็นพิเศษ

ประตูลิฟต์เปิดออกทั้งสองด้าน

สวี่ตูที่หมดอารมณ์อยู่แล้ว พอเห็นคนที่ยืนค้างอยู่ตรงหน้าประตูก็ยิ่งห่อเหี่ยวลงไปอีก

ราวกับมะเขือม่วงโดนน้ำค้างแข็ง ผ่านร้อนผ่านหนาวมาอย่างโชกโชน

ทว่าคนเขลาในอาภรณ์สีซอมซ่อกลับดูดีใจยิ่ง กระดิ่งที่ผูกอยู่บนเศษผ้าแกว่งกระทบกันไปมาจนเกิดเสียงน่ารำคาญ

สีสันเละเทะไม่เป็นระเบียบ กระดิ่งเต็มตัว อีกทั้งยังมีใบหน้าที่กำลังยิ้มเยาะนั่นอีก

ให้ตายสิ โรคกลัวต้นกำเนิดแห่งสีสันของเขากำลังจะกำเริบแล้ว!