ตอนที่ 127 ความตกต่ำ

ตอนที่ 127 ความตกต่ำ

นากาจิมะ ชูประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ในวัยเด็ก เนื่องจากไม่ได้รับการรักษาและการดูแลอย่างทันท่วงที จึงทิ้งโรคเรื้อรังเอาไว้จนขาทั้งสองข้างพิการ

เขามักจะแอบมองออกไปข้างนอกผ่านทางหน้าต่างห้องของตนเอง

ราวกับตัวตุ่นในถ้ำ มองดูเด็ก ๆ ที่ร่างกายสมบูรณ์แข็งแรงเหล่านั้นด้วยความอิจฉา

ตลอดช่วงชีวิตของเขาได้ตัดการวิ่งและการกระโดดออกไปแล้ว ดังนั้นในช่วงเวลาที่ว่างเปล่าเหล่านั้น เขาจึงทำได้เพียงอยู่เป็นเพื่อนกับหนังสือ

ใช้สายตาวัดความยาวของโลก แอบส่องดูความลับที่ซ่อนอยู่ในซอกมุมภายในพื้นที่แคบ ๆ

เขาชอบวรรณกรรมชิ้นเอกอันเลื่องชื่อที่มีถ้อยคำและประโยคงดงามเหล่านั้น

เพื่อนไร้เสียงเหล่านี้อยู่เคียงข้างเขาจนผ่านพ้นชีวิตมาได้เกินครึ่งค่อน

การใช้ชีวิตเช่นนี้ยังได้หล่อหลอมนิสัยของเขาขึ้นมาด้วย

เขามักจะครุ่นคิดถึงตัวเองเช่นนี้