ตอนที่ 111 นักเวทมนุษย์กิ้งก่าผู้ศึกษาทฤษฎีการเสื่อมถอย

ตอนที่ 111 นักเวทมนุษย์กิ้งก่าผู้ศึกษาทฤษฎีการเสื่อมถอย

รสขมฝาดแล่นเข้าปาก ตามติดด้วยความรู้สึกกระตุ้นที่พุ่งตรงสู่สมองระเบิดออกจากปลายลิ้น

เสียใจเคียดแค้น สาปแช่งก่นด่า โกรธเกรี้ยวละโมบ... อารมณ์ด้านลบนับไม่ถ้วนแฝงอยู่ในผลึกเม็ดละเอียดเหล่านี้

ดวงวิญญาณผู้ล่วงลับเหล่านั้นกรีดร้อง พยายามจะฉุดดึง “ชีวิต” ทั้งหมดโดยรอบลงสู่โลงศพ

ทว่าบ็อกเกลที่ค่าต้านทานเต็มเปี่ยมกลับเพียงเดาะลิ้นด้วยความเสียดายเล็กน้อย เขาสัมผัสถึงสิ่งกระตุ้นที่เศษเสี้ยววิญญาณมอบให้

ไม่มีอารมณ์ด้านบวกเลย

แม้เขตแดนที่เขาวิจัยจะไม่ค่อยต้องการของพรรค์นี้เท่าไหร่ แต่หากนำไปขายให้นักเล่นแร่แปรธาตุที่ต้องการก็คงฟันกำไรได้ก้อนโต

ลิ้นแฉกของเขาเลียวนรอบริมปากกว้างหนึ่งรอบ

เปลือกตาสองชั้นกะพริบลงบนดวงตาสัตว์ครั้งหนึ่ง