กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 99 จิตวิญญาณแห่งความโลภ
ไวโอลินของนักดนตรีถูกบรรเลงขึ้นอีกครั้งหลังจากผ่านไปหลายวัน
ในบทเพลงที่แปรเปลี่ยนนั้นคล้ายมีเสียงโลหะและหินกระทบกัน อีกทั้งยังคล้ายแว่วเสียงดังกริ๊ก ๆ จากการทำงานของกลไก
สุ้มเสียงซึ่งเป็นตัวแทนแห่งความปรารถนาอันไร้สิ้นสุดของมนุษย์ ถูกนักดนตรีแห่งหายนะบรรเลงออกมา
นี่คือบทเพลงเสียงกู่ร้องที่มาจากห้วงเหว
จิตวิญญาณแห่งบทเพลงผู้ถือเคียวจักรกลขานรับการอัญเชิญมาอยู่เคียงข้างเจ้านาย
ภายใต้ผ้าคลุมอันประณีตงดงามคือร่างโครงกระดูกที่ประกอบขึ้นจากเหล็กกล้าและเฟืองจักรล้วน ๆ
มันสวมมงกุฎทองคำประดับอัญมณี รอบคอคล้องสร้อยคออัญมณีหรูหราหลายเส้น
บนนิ้วมือกระดูกแต่ละนิ้วล้วนสวมแหวนอัญมณีหลากสีสันเอาไว้จนเต็ม