ตอนที่ 42 เพลิงพิโรธและของกำนัล

ตอนที่ 42 เพลิงพิโรธและของกำนัล

“พวกนายที่เป็นพวกตัวโตนี่เล่ห์เหลี่ยมไม่เบาเลยนะ” สวี่ตูกล่าวตะโกนใส่ราชันที่อยู่ท่ามกลางทะเลเพลิง

“ก็แค่ลูกไม้นิดหน่อยเพื่อให้ประชากรสามารถสืบเผ่าพันธุ์ต่อไปได้เท่านั้น” แม้ราชันแห่งยักษ์จะถูกเปิดโปงความคิด แต่ก็ไม่มีความกระอักกระอ่วนใจแม้แต่น้อย

“นักดนตรีไร้นาม ราชันผู้นี้อยากขอร้องนาย หรือไม่ก็ขอร้ององค์กรที่อยู่ข้างหลังนาย ได้โปรดให้ประชากรของฉันมีชีวิตรอดต่อไป พวกเขาจะเชื่อฟังคำสั่งของพวกนาย และฉันจะมอบของขวัญอวยพรให้แก่นายหนึ่งชิ้น” เขามองไปยังนักดนตรีที่อยู่ห่างออกไปด้วยความหวัง

“ขอร้องล่ะ” เขาอ้อนวอนอย่างจริงจังอีกครั้ง

นักดนตรีชุดดำเกาหัวด้วยความหงุดหงิด เขาไม่ได้ตอบราชันแห่งยักษ์ในทันที