กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 24 ก้าวแรกสู่ตำหนักใต้ดิน
มือที่สวี่ตูยื่นออกไปชะงักค้างเล็กน้อย ดูคล้ายจะเก้อเขินอยู่บ้าง
เขาชักมือกลับอย่างแนบเนียน แล้วแนะนำตัวตนต่อไป
“ฉันชื่อสวี่ตู เป็นนักดนตรี และเป็นเพื่อนร่วมทีมของนาย จากนี้ไปก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ”
เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มตาหยี
ชายหนุ่มฝั่งตรงข้ามไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย
เพียงแค่เอ่ยอย่างเย็นชาอีกครั้ง
“พวกนายอยู่ห่าง ๆ ฉันไว้ก็พอ อย่าหาเรื่องใส่ตัว ทำสิ่งที่ควรทำของพวกนายไป ฉันทำภารกิจคนเดียวได้”
หลังจากทิ้งคำพูดท่อนนี้ไว้ ชายคนนั้นก็เดินมุ่งหน้าเข้าไปยังส่วนลึกของป่าฝน
ไม่สนใจเพื่อนร่วมทีมด้านหลังแม้แต่น้อย