ตอนที่ 5 การกลายพันธุ์

ตอนที่ 5 การกลายพันธุ์

แม้กำลังครุ่นคิดอยู่ก็มิได้ส่งผลกระทบต่อการบรรเลงของเขา เสียงดนตรียังคงพลิ้วไหวไหลรินผ่านปลายนิ้วอย่างแผ่วเบา

กระบวนเพลงที่หนึ่งอันสดใสกำลังจะผ่านพ้นไป กระบวนเพลงที่สองอันโอ่อ่าตระการตากำลังจะเปิดม่านขึ้น!

ทันทีที่คีย์เปียโนท่อนหนักถูกกดลง หางเสียงพลันสะท้อนก้องกังวานไปทั่วบริเวณ ราวกับงานเลี้ยงหรูหราได้ก้าวเข้าสู่ช่วงไคลแมกซ์

ชายหญิงชนชั้นสูงผู้สวมอาภรณ์ประณีตงดงามประหนึ่งกำลังร่ายรำอยู่ท่ามกลางภาพมายานี้

แสงไฟชวนเคลิบเคลิ้มรบกวนมโนจิตของผู้คน กลิ่นหอมฟุ้งจรุงจมูกปั่นป่วนห้วงความคิดของฝูงชน

ไม่ว่าจะชายหรือหญิง ไม่ว่าจะแก่หรือหนุ่ม ประตูใหญ่แห่งงานเลี้ยงอันยิ่งใหญ่ถูกเปิดออก ล่อลวงประสาทสัมผัสของมวลมนุษย์

“ซี๊ด” ความเจ็บแปลบสายหนึ่งปลุกสมาชิกหน่วยที่กำลังมัวเมาให้ตื่นขึ้น

โม่เหอที่ยืนนิ่งพลันได้สติกลับมาอย่างกะทันหัน เหงื่อกาฬแตกพลั่กไหลโซมกายด้วยความตื่นตระหนก

คาดไม่ถึงว่าแม้แต่ตัวกรองการรับรู้ของหมวกนิรภัยก็ยังกันเสียงดนตรีไม่อยู่ เมื่อครู่นี้เขาถึงกับเคลิบเคลิ้มไปกับสภาพแวดล้อมจนกระทั่งเกิดความรู้สึกเกียจคร้านขึ้นมา